Sukanya's profileสุกัญญาPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
สุกัญญารูปเยอะไม่อยากเก็บไว้ดูคนเดียว |
|||||||||||
|
October 06 ดอกจำปีแขกจำปีแขก
 มาดูกันเต็มๆกับ ดอกจำปีแขก ไม่ได้เน้นให้ความรู้อะไร ชอบ เลยเอามาโชว์ ความรู้ในบล๊อคของเรานี่น้อยมาก
อิอิออกตัว ดอกตูมของจำปีแขกจะอยู่ซอกใบปลายกิ่ง ดกมากค่ะ แทรกทุกใบเลย แต่เขาจะค่อยๆใหญ่ขึ้น จนกระทั่งบานใช้เวลานานมากๆค่ะ
 ดอกตูมมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 15 mm. เรากะเองน่ะไม่ได้ไปวัดจริงๆ
    ดอกจะแย้มตอนเย็นมีกลิ่นหอมช่วงเย็นเวลาอยู่ใกล้ กลิ่นเหมือนดอกกระดังงา
แต่เช้ามากลับไม่มีกลิ่น แต่ดอกบานสวยน่ารักมาก
   เกสรข้างใน มีจุดสีชมพู เล็กๆ ดูสวยดี
  ดอกมี 5กลีบ กลีบแรกที่ร่วงจะเป็นกลีบที่อยู่นอกสุดและใหญ่ที่สุด
จบแล้วขอบคุณค่ะ ที่ติดตามชม ถ้าใครมีข้อมูลเสริม ก็บอกกันได้เลยน่ะค่ะ
September 29 พุดอเมริกาพุดอเมริกา
หลังจากฝากเพื่อนซื้อมา อุตสาห์ปริ๊นรูปไปดูด้วยก็ยังไปโดนหลอกมา เหอๆ
พอดีจะไปซื้อปุ๋ยที่ร้านใกล้หอพักพี่เขาเลยถามว่า..."ยังอยากได้อีกไหมพุดอเมริกาใต้ของเธอหน่ะ พี่ไปเห็นมาแล้ว อู๊ย.ย.ยดอกใหญ่มากๆเลย หอมมากด้วยน่ะ"
จริงช่วงนี้ก็ยังไม่คิดซื้อะไรเพิ่มหรอกน่ะ 555 แต่พี่เขาเสนอมาเลยสนอง " เอามาเลยพี่ เท่าไหร่อย่าแพงน่ะ..ต้องเห็นดอกติดต้นมาด้วยน่ะพี่ "
พี่บอก 150 พี่ขายเท่าราคาซื้อมาเลยไม่เอากำไร (แต่จริงๆแล้วพอพี่เอามาให้ พี่คิดเพิ่มอีก 30 แต่ช่างเถอะไปซื้อเองหมดกว่านี้มั้งอิอิ)  สังเกตุที่ฐานดอก จะมีลักษณะ มนๆ ไม่เหมือนพุดใหญ่ธรรมดา
     บานแล้วดอกใหญ่มากจริงๆ
 ลองเอามืออัน อวบอ้วน ไปเปรียบเที่ยบ มาวางวันแรกใบเขียวสดจนตั๊กแตนอดใจไม่ไหว แทะซะแหว่งเลย ดีไม่ รับประทานดอกไปด้วยรู้สึกอะไรมาใหม่
จะชอบมาชิมอยู่รื่อยเลย
 ลักษณะใบเขาก็จะใหญ่คล้ายใบขนุนเลยค่ะ จุดสังเกตุอีกจุดหนึ่ง ที่จะไม่ต้องมาช้ำใจอย่างเรา
    เช้าอีกวัน บานเต็มที่แล้ว สวยอยู่2วันเต็ม
September 27 ภูสอยดาว 2 ดอกไม้งาม นาม..หงอนนาค
 ดอกหงอนนาคตอนที่เดินขึ้นภูมาเจอครั้งแรกตอนบ่าย 3 ซึ่งค่อนข้างที่จะร้อนมากๆแต่เราสังเกตุเห็นว่าดอกมีความชุ่มชื้น ก็แปลกใจลองเอานิ้วมือไปแตะๆ ดูเบาๆปรากฎว่าที่เห็น ชุ่มชื้นอยู่นี่มันมีความเหนียวเนี่ยแหละน๊า ถ้าไม่มาก็ไม่รู้อิอิ
 เดินดุ่มๆมองไป ก็เจอหงส์ขาว ของดอกหงอนนาค อันนี้เราเรียกเองน่ะ 55 เพราะเขามี น้อยมาก ขาวสะอาดสวยซะจริงๆ
 ก็เลยเดี่ยวซักภาพ
   ซักพักแดดเปรี๊ยงๆก็ถูกปกคลุมด้วยสายหมอก
  เต้นทร์ของพวกเราก็ทยอยขึ้นมากับลูกหาบ รู้สึกกลุ่มของเราจะมาท้ายๆ รอนานจนฝนตก จนหยุดไปแล้วรอบนึง
 แต่เราก็หาเดืออร้อนไม่เพราะพี่ๆเขากางผ้าใบไว้แล้วเข้าไปหลบในนี้ก่อนได้ค่ะ
 และแล้วเต้นทร์ของพวกเราก็มา
 มาช้ายังดีกว่าไม่มา ที่กางเต้นทร์เราก็หรูดูดีมีฐานะ ดอกหงอนนาคล้อมหน้าล้อมหลังเสร็จแล้วเราก็ไปตักน้ำที่ลำธาร เพื่อหิ้วไปอาบที่ห้องน้ำ ทุกคนต้องทำอย่างนี้เหมือนๆกันแต่ไม่ได้ไกลอะไร
   เช้านี้เราตื่นมาเพื่อชมพระอาทิตย์ขึ้นตรงบริเวณจุดเขตแดน ไทยลาว
   ซึ่งเราต้องผิดหวัง ไม่ได้เห็นพระอาทิตย์เนื่องจากหมอกลง หนามากๆวิวก็ไม่เห็น
 จุดที่เรามานั่งอยู่นี้คือยอดสูงสุด 1,633 เมตรจากระดับน้ำทะเล หมอกหนาจริงๆ
  ตื่นเต้นกับต้นหยาดน้ำค้างของที่ภูสอยดาวจริงๆ เราก็มองหาอยู่ ตอนแรกๆคิดว่าต้นมันจะสูงได้ซัก 1 ฟุตแต่ จริงๆแล้วแค่ 4-5 เซนติเมตร ที่เราเห็นเพราะมี่พี่ๆเขาตั้งกล้องถ่ายภาพได้เจ้านี่อยู่แล้ว แหม...มองหายอยู่ตั้งนาน ได้เจอตัวจริงแล้ว งดงามจริงๆ เลย ให้คะแนนเต็มสิบไปเลย..... ไม่ๆ เอาไปเต็มร้อยเลยดีกว่า
 ใครเห็นด้วยยกมือขึ้น
 ธรรมชาติที่รายล้อมเราทำให้เรามีความสุขเกินที่จะบรรยายจริงๆ
  ยอด 1,633 รอบ2 มองเห็นทิวเขาแล้ว เมื่อกี๊ยังขาวโพลนอยู่เลย เอาใจอยากจังน่ะน้องหมอกขาว
 เธอชื่ออะไรบอกันหน่อยสิ สวยหวาน เอาไหมชื่อนี้
 บุ้งน้อยชุ่มชำไปด้วยน้ำค้าง
 เดินเลาะริมหน้าผาจนมาถึงจุดชมวิวพระอาทิตย์ตก จากตรงนี้เดี๋ยวเราไปกินข้าวเที่ยงกันซะก่อน
 แล้วเราก็มาลุยทางลงไปน้ำตกสายทิพย์ หรือน้ำตกมอสเพราะมีมอสเขียวครึ้มปกคลุมหินทั่วไปหมด
  ทางลงลำบากสุด แล้วก็นึกถึงตอนขึ้นด้วย 5555
 ประคับประคองกันไปอย่างดี
  มาโผล่อีกที จุดนี้ เฮ้อ...พาเราไปเปิดป่ากันมา แทบแย่
  ตอนเย็นมาชมพระอาทิตย์ตกที่จุดชมวิว แต่ก็มิเห็นเหมือนตอนเช้านั่นแหละ ขาวโพลน รอเท่าไหร่ฟ้าก็ไม่เปิด
 ก็เลยถ่ายรูปพวกเรากันเอง555ไม่มีไรทำ
 โดดเข้าไปว่าจะเอาเหรียญ โดดสูง
  งานเลี้ยงยอมมีวันเลิกรา ต้องกลับลงไปใช้ชีวิตเหมือนเดิมอีกแล้วเรา เมื่อไหร่เราจะได้มาเที่ยวอย่างนี้อีกน้อ
 ดูลูกหาบเขาแบกกันสิค่ะ เรามาพิชิตภูสอยดาว แต่ลุกหาบเขาแบกของเท่าภูเขาพิชิต ทุกวัน
 ซักภาพก่อนอำลา
 สวยงามจริงๆ
    ดูเอาเถอะ ขออยู่ต่อได้ไหมอ่ะยังไม่อยากกลับเลย
    ระหว่างทางโชคดีไม่เจอฝน ฝนมาตอนเราใกล้ถึงที่ทำการอุทยานภูสอยดาวแล้ว สะดวกโยธินดีจริง
 ระหว่างรอกระเป๋าจากลูกหาบมาซื้อของที่ระทึก..... เอ้ย....ไม่ใช่ของที่ระลึก โปสการ์ดสวยๆ เขียนถึงเพื่อนของเรา
 สุดท้ายนี้จะเก็บภาพประทับใจและความงดงามของยอดภูไว้ในจิตใจตลอดไปไม่รู้ลืม
September 09 เที่ยวภูสอยดาวพราวพร่างสายหมอก และทุ่งดอกหงอนนาค ตอนที่1 เรื่องราวของการเดินทาง การเดินทางท่องเที่ยวครั้งล่าสุดของเรา จุดมุ่งหมายเพื่อชมความงามของดอกหงอนนาค
เราเริ่มออกเดินทางจาก กทม ราวๆ 3ทุ่ม มาถึงตลาดชาติตระการ ประมาณตี 5 ทางกรุ๊ปทัวร์แวะซื้ออาหารให้เรา ตอนแรกกำหนดการณ์คือ จะดื่มกาแฟกันที่นี่ก่อนแต่วันนี้เห็นรถตู้จาก เวปอื่นมาเต็มไปหมด เราต้องรีบไปที่ทำการอุทยานเพื่ออาบน้ำจัดกระเป๋ากัน เพราะถ้าช้า เรื่องลูกหาบเราก็จะช้าตามไปด้วย ซึ่งก็เป็นตามคาด ก่อนหน้าเรารถตู้เต็มถนนไปหมดเป็นวันที่ คนหลายๆคนใจตรงกันเพื่อที่จะมาพิชิตภูสอยดาวแห่งนี้
 ไม่รู้ว่าทางข้างหน้าจะเป็นยังไง จะเหนื่อยแค่ไหน ไม่มีท้อ ดูได้จากหน้าตาที่สดชื่นสุดๆ ตัวอยู่ข้างล่างใจไปอยู่โน่น บนโน้น บนยอดเขาแล้ว555
 ช่วงแรกของการเดินทางเราจะต้องเดินตามแนวน้ำตกไปก่อนแล้วก็จะถึง เนินส่งญาติ เนินปราบเซียน เนินป่าก่อ เนินเสือโคร่ง เนินมรณะ และถึงลานสนระยะทางรวมทั้งหมด 6.5 กิโลเมตร ไม่ใกล้ แต่ก็ไม่ไกลเพียงแต่ว่าทางที่เดินที่มีความชันท้าทายพลังร่างกายและพลังของใจเราได้ดีจริงๆ ไม่รู้ว่าถ้าเราอายุมากกว่านี้เราจะไหวไหมน่ะ
แต่ก็มีน่ะ อายุมากแล้วแต่ก็ยังฟิตอยู่เลย นับถึอๆ
  ระหว่างทางเดินจะพบกับพืชพันธ์งอกงาม ตามธรรมชาติ เห็ดนานาชนิต เอื้อง ป่าไผ่ยักษ์ และสัตว์เล็กที่เราต้องคอยสังเกตเอาเอง
รังแมงมุมก็ใหญ่มาก จะเอาไว้ดักนก หรือไง
 ผักกูดกินได้ แต่ถ้าเป็นผักกูดดอยจะเหนียว กินไม่ได้
 คอนโดเห็ดอะไรมิทราบ สวยดี เจอกี่ร้อยเห็ดก็ชอบไปหมด ( รวมทั้งชอบกินด้วย ถ้ากินได้ )
เห็ดรูปร่างแตกต่างกันไปรวมทั้งสีสัน  นี่ก็ขึ้นใกล้ๆกับมอสสีเขียวสด ดูสีตัดกันแต่ก็เข้ากันได้ในธรรมชาติ
ทางที่ชื้นแชะ แต่โชคดีวันที่เราไปตอนเดินขึ้นภูเราไม่เจอฝนเลย เจอแดดแรงๆแทน แต่ทางบางช่วงเราก็ยังเป็นแบบนี้
 เดินมาได้ซักพักก็เจอที่พักใต้ต้นไม้ใหญ่ ณ. ที่นี่เราเจอตัวคุ่นกัด โดยไม่รู้ตัวเพื่อนเราก็โดนรู้ตัวอีกที ก็บนภูโน่นแหละ ไอ้เจ้าตัวคุ่นนี้เหมือนตัวมิ้มที่ตอมน้ำหวาน เขาบอกว่าถ้าใครแพ้จะบวมและคันมากๆ นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วไม่บวมแต่คันนิดๆ
 เนินแรกชื่อว่าเนินส่งญาติ ใครๆก็สงสัยทำไมมาส่งญาติกันไกลจัง (โดยมีเพื่อนเราเป็นนางบาป เฮ้ย นางแบบอิอิ)
  บันไดจุดเริ่มเนินส่งญาติ
 ขึ้นมาจากเนินส่งญาติก็แทบจะหมดเรี่ยวแรงโหย.....เมื่อยขาจริงๆมีแต่บันไดเหนื่อยก็เหนื่อยดูได้จากหน้าตาเพื่อนๆเรา และเราก็ดมยาดมไม่อายใครเลย
  ได้เวลาไปต่อแล้วจ้า ที่นี่ตัวคุ่นเยอะมากๆโดนกัดไปหลายจุด ดีน่ะว่าเราไม่แพ้
 รอยคุ่นกัดเป็นแบบนี้ เป็นจุดห้อเลือด
   อ่ะมาหยุดที่ป้ายเขาถามเราว่าจะไปต่อไหม เนินข้างหน้าคือเนินปราบเรา เฮ้ยปราบเซียน แหมะ อ่านผิด อุ๊ยแต่ละชื่อ น่ากลัวจัง
 ระหว่างถ่ายก็พัก ถ่ายรูปมั่งแก้เหนื่อย
  มาถึงเนินป่าก่อแหละ เฮ้อถึงจนได้น่ะเรา
   หยุดตรงนี้เพราะเหนื่อยจริงๆ ต้องพักนิดหน่อยก่อนจะขึ้นเนินมรณะ เรามองขึ้นไปนั้น เหมือนภาพ วิดีโอ ที่ถูกหยุดค้างไว้ เพราะความสูงบวกความเหนื่อยทำให้คนที่ขึ้นไปก่อนหน้าเรา ถึงได้ดูเหมือนภาพที่ถูกหยุดแช่ค้างไว้ ^_^
   เนี่ยแหละทางเดินขึ้นเนินมรณะ ที่ทั้งชันและร้อนมากๆ
   ถ้าใครไปภูสอยดาว ต้องลองไปยืนจุดนี้เพื่อถ่ายภาพ แต่ต้องระวังลื่นตกลงไปด้วยน่ะค่ะ
 วู้...ถึงสักที ป้ายบอกผู้พิชิตลานสนภูสอยดาว (แต่ลูกหาบ เขาพิชิตกันทุกวันอ่ะ อายจัง)
|
สวัสดีค่ะถ้าเผลอเข้ามาชม บล๊อคแล้ว เซ็นชื่อเยี่ยมชม บ้างน่ะค่ะ เพื่อนๆ 
หัทยา เทียมเพ็ชรwrote:
สวัสดีค่ะ
เป็นชาวลานธรรมใช่มั้ยคะ
ยินดีที่ได้รู้จักกัลยาณมิตรนะคะ
Aug. 5
The Domewrote:
July 26
The Domewrote:
ไม่เอา ไม่เอา อย่าไปยุ่งการเมือง นักการเืมืองมีแต่หน้ามึน ... หรือว่าจะเรียกเรตติ้ง ระวัง !!! เดี๋ยวสเปซแตกเป็นเสี่ยง
July 26
Kamon chiangmaiwrote:
หวัดดีครับคุณสุ.....
มาเยี่ยมชมครับ....สุดยอดจริงๆๆไปในทุกแห่งทุกที่ล้วนแต่สวยๆๆงามๆๆทั้งนั้นเลยครับ ผมว่านี่หละความสุขที่แท้จริงของชีวิตบางครั้งเราต้องเดินทางตามหามันให้เจอ
Apr. 8
chai mewrote:
ยินดีด้วยครับคุณสุ บันฑิต มสธ
Feb. 3
phatwrote:
สวยมาก ๆๆๆๆๆๆน่าอิจฉาจังเลย
Dec. 2
guitar_leftwrote:
สวัสดีครับ ไปเที่ยวมา น่าสนุกดีนะครับ อยากไปบ้างจัง
ยินที่ได้รู้จักนะครับ
Sept. 14
chai mewrote:
เข้ามาดูรูป มีเที่ยวซาฟารีด้วย 
Sept. 6
|
|||||||||
|
|
